Skip to content

Πώς τα Social Media ορίζουν τι σημαίνει ομορφιά σήμερα

05/02/2014

Κάποτε ήταν τα περιοδικά. Σήμερα είναι το Facebook και το Instagram. Τα πρότυπα της ομορφιάς για τις γυναίκες δεν ορίζονται πια από τα glossy εξώφυλλα, αλλά από το timeline. Βέβαια, μπορεί η εικόνα να αλλάζει προς το πιο καθημερινό, αλλά και πάλι είναι οι celebrities που οδηγούν την αγορά με τα καλομελετημένα selfies τους. Το σίγουρο είναι πως αυτό που ποστάρεται στα social media είναι πια πιο επιδραστικό από αυτό που τυπώνεται σε ένα περιοδικό ή που βλέπει κανείς σε μια ταινία ή μια τηλεοπτική διαφήμιση. Άρα, ένα «κορίτσι της διπλανής πόρτας» έχει κάθε δικαίωμα να ορίσει για τον εαυτό του –ή και να επιβάλει, αν μπορεί, τον εαυτό του– ως πρότυπο ομορφιάς, μακριά από τα ψηλόλιγνα μοντέλα και τις εντυπωσιακές ηθοποιούς.

Σύμφωνα με μια έρευνα που διεξήγε στις ΗΠΑ το Dove σε ένα δείγμα 1000 γυναικών από 18 έως 64 ετών, το 63% συμφωνεί πως πλέον τα social media παίζουν σημαντικότερο ρόλο στο τι ορίζουμε ως ομορφιά, σε σχέση με τον Τύπο, τον κινηματογράφο και τη μουσική. 10 χρόνια πριν, το Dove είχε κάνει μια παρόμοια έρευνα και μόνο το 23% των γυναικών είχαν δηλώσει πως μπορούν οι ίδιες να ορίσουν τι σημαίνει ομορφιά. Σήμερα, τα social media τους δίνουν τη δύναμη να το κάνουν.

«Πλέον οι γυναίκες νιώθουν υπεύθυνες για τον ορισμό της ομορφιάς» σχολίασε ένα στέλεχος του Dove. «Γίνονται όλο και λιγότερο δεκτικές σε εξωτερικές πηγές και τελικά επιλέγουν από μόνες τους». Τα ευρήματα της έρευνας αποτελούν και το αντικείμενο ενός επτάλεπτου βίντεο που παίχτηκε στο Sundance και έχει τίτλο –τι άλλο;- “Selfie”.

 

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ευρήματα της έρευνας είναι οι ανασφάλεις που περνάει η μία γενιά στην άλλη. Μητέρες και κόρες ορίζουν τι σημαίνει γι’ αυτές ομορφιά και οι διαφορές ή οι ομοιότητες συνήθως έχουν να κάνουν με το πόσο η μητέρα ασχολείται με τα social media. Το 63% των μαμάδων, σύμφωνα πάντα με την έρευνα, χρησιμοποιεί πλέον νέα ορολογία στον ορισμό της ομορφιάς, επηρεασμένες από τις κόρες τους.

(Γράφτηκε για το Jumping Fish)

Πώς οι χρήστες του WhatsApp διπλασιάστηκαν σε λιγότερο από ένα χρόνο

04/02/2014
tags:

whatsapp_logo

Το WhatsApp είναι αυτή η υπέροχη εφαρμογή που επιτρέπει το instant messaging μεταξύ smartphones με διαφορετικά λειτουργικά (αυτό που λέμε cross platform δηλαδή) και που αν δεν έχεις εγκαταστήσει ακόμη στο κινητό σου και επιμένεις να στέλνεις μηνύματα με (επί πληρωμή) SMS πρέπει να σου δώσουμε μια επιφανή θέση σε ένα μουσείο απολιθωμάτων. Δεν είναι το μοναδικό app που κάνει τέτοια μαγικά, αλλά είναι το πιο μεγάλο και γνωστό. Και με αυτά τα δεδομένα, θεωρείται αυτήν τη στιγμή ένας από τους μεγαλύτερους παίχτες στην βιομηχανία της επικοινωνίας παγκοσμίως.

Την εβδομάδα που μας πέρασε, το μέγεθός του έγινε ακόμη πιο μεγάλο. Διπλάσιο και βάλε. Γιατί ο Jan Koum, ο ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας, ανακοίνωσε ότι η εφαρμογή χρησιμοποιείται πλέον από 430 εκατομμύρια χρήστες, όταν πέρσι τον Απρίλιο τη χρησιμοποιούσαν περίπου 200 εκατομμύρια. Αν σκεφτεί κανείς ότι ανταγωνιστές του –με τον ένα ή τον άλλο τρόπο- είναι το Facebook, το Skype, το Twitter (με τα Direct Messages του) και η ίδια η Apple, το κατόρθωμα φαντάζει ακόμη πιο σπουδαίο. Read more…

Η ιστορία πίσω από την “Κική” του Φοίβου Δεληβοριά

22/01/2014

Ήταν αργά μετά τα μεσάνυχτα, κάποια στιγμή την άνοιξη του ’95. Ο Φοίβος Δεληβοριάς αποχαιρέτησε και τους τελευταίους της παρέας, αλλά αντί να πάει για ύπνο, κατευθύνθηκε μ’ ένα χαμόγελο ικανοποίησης προς το πικάπ του. Ήταν 22 ετών, ενθουσιασμένος που τέλειωνε με την ηχογράφηση του άλμπουμ του, αλλά και λιγάκι αλαφιασμένος, φοβισμένος. Είχε καλέσει στο σπίτι του στην Καλλιθέα τους φίλους του να ακούσουν το υλικό. Τους άρεσε. Του άρεσε που τους άρεσε, αλλά και πάλι κάτι τού έλειπε. Κάτι που θα συνέδεε όλο αυτό το υπέροχο χάος που είχε δημιουργήσει και στο οποίο δεν είχε ακόμη βρει ένα τίτλο που να ταιριάζει. «Φοβόμουν όλη αυτή την ανομοιογένεια», μου εκμυστηρεύεται, 19 χρόνια μετά. Η επόμενη ήταν η τελευταία μέρα πριν τις μείξεις και ο Φοίβος έπρεπε να παραδώσει το τελικό υλικό. Έπρεπε να βιαστεί. Read more…

Η ολυμπιακή συλλογή της Omega

17/01/2014
tags:

Καιρό έχω να γράψω κάτι για τα ρολόγια. Κάποτε ήταν το αγαπημένο αντικείμενο του παρόντος blog, μα εκεί προς τα τέλη του 2010 άρχισε να μού φαντάζει αταίριαστο. Στην παραδοχή της κρίσης και του πόσο άλλαζε τα πάντα στην καθημερινή μας ζωή, θεώρησα ότι ο gentleman ήταν προτιμότερο να ασχοληθεί με ευγενείς οδηγούς επιβίωσης και πρακτικά how to, παρά με αντικείμενα πόθου και επιδείξεις λεπτού γούστου, πανάκριβες όμως και κάπως προκλητικές με τα νέα δεδομένα. Τι αλλάζει τώρα και μπαίνω στον κόπο να ασχοληθώ με την ολυμπιακή συλλογή της Omega; Από τη μία είναι μια αίσθηση, μια αισιοδοξία αν θες, που την έχω από πέρσι και που λέει ότι τον πάτο τον φτάσαμε το 2012. Από την άλλη είναι οι ίδιοι οι Ολυμπιακοί Αγώνες και η εκεχειρία που θες να κάνεις απ’ όλους τους πολέμους και τις έγνοιες.

Προσοχή: Αυτό που λέω για το 2012 δεν είναι κάποια πολιτική τοποθέτηση, ούτε ισχύει για όλους. Το πότε και πώς σε πιάνει η κρίση, το πότε και πώς σε αφήνει, έχει να κάνει με παράγοντες αναρίθμητους, διαφορετικούς για τον καθένα. Ας τους αφήσουμε εκτός συζήτησης. Το 2012 είναι καθαρά δικό μου, ο προσωπικός μου βάλτος, από τον οποίο θέλω να νιώθω ότι ξεκόλλησα πια. Το 2013 έπλυνα και τις λάσπες, οπότε τώρα που μπαίνει η νέα χρονιά, μπορώ για πρώτη φορά, καλοντυμένος και ήρεμος από σκέψεις, να εκτιμήσω κάποιο κομψοτέχνημα, να γράψω πέντε αράδες για κάτι που με εντυπωσίασε, χωρίς να με νοιάζει αν θα με πάρουν στο κυνήγι όσοι ακόμη πνίγονται στη μιζέρια. Με νοιάζουν οι ίδιοι, με νοιάζει η μιζέρια τους, όχι όμως το τι λένε. Τα πάντα είναι θέμα ψυχολογίας. Αλλά ξεφύγαμε…

Η Omega λοιπόν, γιορτάζοντας το γεγονός ότι το 2014, στους Χειμερινούς του Σότσι, θα είναι για 26η χρονιά χρονομέτρης των Ολυμπιακών Αγώνων (η πρώτη ήταν το 1932) κυκλοφόρησε (πέρσι) τρία συλλεκτικά μοντέλα με αφορμή το μεγάλο αθλητικό γεγονός που ξεκινά σε λίγες ημέρες. Και στα τρία ρολόγια, σημαντικό ρόλο παίζει το λευκό, το μπλε και το κόκκινο, τα χρώματα της ρωσικής σημαίας.  Read more…

The Golden Hour

16/01/2014

Αθωότητα εφηβική, γαλήνια στολισμένη από το χρυσό του ήλιου. Οι Hanna Reetta Luukkainen και Lota Kaijanto δεν είναι ανήλικες βέβαια. Είναι δύο φρέσκα μοντέλα που διάλεξε ο Αμερικανός φωτογράφος Kesler Tran για τη συμβολή του στο τελευταίο τεύχος του Libertine. Και καταφέρνει να αποτυπώνει την σχεδόν ολόγυμνη εικόνα τους με τρόπο που να μη γίνεται πρόστυχη ή προκλητική. Αποθεώνει απλά, τεμπέλικα, αναγεννησιακά τη γεμάτη νιότη τους. Αφήνει τη χρυσή ώρα της ημέρας να χαϊδέψει τρυφερά τα κορμιά και τα μαλλιά τους, ένα άγγιγμα ανεπαίσθητα ερωτικό, που τελικά φτάνει να παίρνει την ιδιότητα που τού δίνει αυτός το βλέπει. Εσύ κι εγώ; Πόσο προκλητική αλήθεια τη βρίσκεις;

Michael Schumacher: Ο πιο σπουδαίος. Και ο πιο άτυχος.

13/01/2014

Η σχέση του κορυφαίου πιλότου Φόρμουλα 1 όλων των εποχών με τον κίνδυνο, η ικανότητά του στο σκι και το ατύχημα που ίσως του κοστίσει τη ζωή του.

 
«Σούμι, Σούμι, μια φωτογραφία!» Είναι Ιανουάριος του 2004, δέκα χρόνια σαν σήμερα, και στην έξοδο του λιφτ ένας σκιέρ, ντυμένος με κόκκινη στολή του σκι με το σήμα της Ferrari, μας κάνει να ξεχάσουμε προς στιγμήν τη λαχτάρα μας να ξεχυθούμε στην πίστα. Βρισκόμαστε στο χιονοδρομικό της Μαντόνα ντι Καμπίλιο, στους ιταλικούς Δολομίτες, παρέα με τον 6 φορές τότε παγκόσμιο πρωταθλητή της Φόρμουλα 1. Προλαβαίνουμε να βγάλουμε μια γρήγορη φωτογραφία, πριν ο Μίκαελ Σουμάχερ μας χαμογελάσει ευγενικά, στερεώσει το μαύρο κράνος του, πιέσει τα μπατόν και εξαφανιστεί σε δευτερόλεπτα από το οπτικό μας πεδίο, χωρίς να μας αφήσει ούτε μισή ελπίδα ότι θα τον προλάβουμε με τα πέδιλά μας. Απιαστος έμεινε και στο αγωνιστικό επίπεδο, κλείνοντας εκείνη τη σεζόν με έναν ακόμη τίτλο, καταγράφοντας έτσι το απόλυτο ρεκόρ των 7 πρωταθλημάτων, που τον χαρακτηρίζει δικαιωματικά κορυφαίο πιλότο Φόρμουλα 1 όλων των εποχών.

Την επόμενη χρονιά που τον ξανασυναντήσαμε -πάλι στη Μαντόνα-, φορούσαμε κι εμείς πια κράνη. Εκείνα τα χρόνια θεωρούνταν ακόμη αξεσουάρ για «επαγγελματίες». Οι περισσότεροι κατηφορίζαμε τις πίστες με σκουφιά• αλλά το να βλέπεις τον Σουμάχερ να παίρνει τόσο σοβαρά το θέμα της ασφάλειάς του εκεί όπου βρισκόταν για αναψυχή, ήταν ένα παράδειγμα που δεν το αγνοείς έτσι εύκολα. Στην πίστα, βέβαια, με κράνος ή χωρίς, πάλι μέναμε πίσω – ο Σούμι έχει διαφορετική σχέση με την ταχύτητα απ’ ό,τι ο μέσος άνθρωπος. Και στο σκι, το πιο αγαπημένο του χόμπι μετά το ποδόσφαιρο, είχε αποκτήσει εξαιρετική τεχνική και αξιοσημείωτη αίσθηση του πατήματος στα πέδιλα.

Σκι, όπως Φόρμουλα 1

Αν έχεις αυτά τα δύο, βρίσκεσαι σε καλή φυσική κατάσταση και έχεις μια βασική γνώση της πίστας και καλή ορατότητα, έπειτα από λίγο μπορείς εύκολα να αρχίσεις να την κατεβαίνεις με 60 χιλιόμετρα την ώρα. Σύμφωνα με τους ειδικούς -και τις ασφαλιστικές εταιρείες, οι οποίες εδώ και κάποια χρόνια προσπαθούν να επιβάλουν όρια ταχύτητας στα χιονοδρομικά κέντρα- από αυτό το σημείο και πάνω, το σκι αρχίζει να γίνεται επικίνδυνο. Το πλήθος των σκιέρ που κινούνται στην πίστα, οι όλο και περισσότεροι φίλοι του σνόουμπορντ, που είναι πολύ πιο δύσκολο να τεθεί υπό έλεγχο, και τα σημεία όπου το χιόνι έχει χειρότερη ποιότητα (πάγο ή κάποια σημαντική ανωμαλία) καθιστούν ακόμη και την ελάχιστη απόσπαση της προσοχής επικίνδυνη. Read more…

Διανομή κατ’ οίκον από drones; Γιατί όχι;

16/12/2013
tags: ,

Πολύς κόσμος θεώρησε την πρόσφατη ανακοίνωση του Jeff Bezos για την υπηρεσία PrimeAir ως ένα αστείο. «Δηλαδή», σχολίασαν, «υπάρχει περίπτωση να δούμε τον ουρανό των ΗΠΑ σύντομα γεμάτο από μη επανδρωμένα ελικοπτεράκια που θα μεταφέρουν βιβλία;». Ναι, ακούγεται λίγο σαν ανέκδοτο. Τα drones οι Αμερικανοί τα έχουν για να βομβαρδίζουν υψηλού επιπέδου στόχους (και μαζί και τον άμαχο πληθυσμό, κατά λάθος) σε Αφγανιστάν και Ιράκ. Δεν τους ακούγεται πολύ βολικό να τους παραδίδουν πακέτα στο σπίτι.

Η αλήθεια, όμως, είναι ότι ο πιο βασικός λόγος για να μη γίνει αυτό πραγματικότητα είναι η νομοθεσία που ισχύει σήμερα στις ΗΠΑ. Γιατί στην Αυστραλία, καμιά δεκαριά εταιρείες λειτουργούν ήδη drones για εμπορικούς σκοπούς. Προς το παρόν όλα γίνονται δοκιμαστικά, αλλά οι άδειες έχουν ήδη δοθεί και μέσα στο 2014 τα πρώτα βιβλία (κυρίως συγγράμματα για φοιτητές) θα αρχίσουν να παραδίδονται από αέρος από μικρά ρομποτάκια – ελικοπτεράκια στο Σίδνεϊ. Read more…